El Conserje

2035. urtea. Robotek mundua konkistatu dute. Duela denbora batzuk giza ekintzarako behar izan ziren ia zeregin guztiak automatizatu egin dira. Lana ondasun urria eta gutiziatua bihurtu da, eta pertsonak bizirik irauteko borrokatzen dira beren balioa zalantzan jartzen duen gizarte etsai batean.

Leku urrun batean, metaversoaren diktadura gupidagabetik urrun, kixoteen, hizkuntzaren defendatzaileen, aditzaren adalideen eta hitzaren zaindarien eskukada bat armetan altxatu dira zibilizazioaren enbidoen aurka, zirkulu elitista bat osatuz, “Errimaren Kluba” izenekoa, zeinak aurrerapenaren tirania gupidagabearen aurka borrokatzen baitu, erripioa ezkutu bakartzat hartuta. Lubakitik, modernitateari aurre egiten diote, eta makinek ez dituzte makurtzen.

Gaur egun, atezain gurtua galdu ondoren jota, haren ordez aritu daitekeen norbaiten bila dabiltza etsita. Trebetasunez maneiatzeko gai den pertsona bat, ezein tramankuluk oraindik menperatzea lortu ez duen diziplina bakarra: poesia.